(untitled) (IF-Sophia: revista eletrônica de investigações Filosófica, Científica e Tecnológica, 2016)
Esperanta literaturo havas tre specifajn trajtojn, kiuj devenas de la specifaĵoj de la lingvo kaj ĝia kulturo: aŭtoroj kaj legantoj kiuj apartenas al malsamaj kulturaj medioj, la rolo de Esperanto kiel dua aŭ tria lingvo de preskaŭ ĉiuj siaj parolantoj, dum kreiĝas propra kulturo ligita al la lingvo kaj ĝia tutmonda parolkomunumo. Periodigo de esperanta literaturo riveliĝas granda defio pro la malfacilo distingi la momentojn kaj eventojn kiuj draste influas tiun literaturon kiel tutaĵo. Evidentiĝas pli granda interkonsento inter aŭtoroj pri la pli fruaj periodoj, dum diverĝoj estas akraj pri la lastaj periodoj, kio ŝajnas esti konsekvenco de la malfacilo kompreni fenomenojn ankoraŭ okazantaj aŭ kies influo ne estas entute komprenata.